Strandloop Rockanje

Nieuw!
Klik hier voor een plaatje van de route in Google Earth!

Na de Kennedymars Dordrecht-Rotterdam-Dordrecht ben ik een weekendje op Vlieland geweest en een weekend gewoon lekker thuis. Weer eens naar de kapper! Met de tocht over de Afsluitdijk op 19 mei in het verschiet wilde ik toch weer eens de spiertjes een beetje losgooien en besloot op Hemelvaartsdag de Strandloop in Rockanje te gaan lopen.

Lekker dicht bij huis natuurlijk en je mocht ook lekker vroeg starten. De 50 en 40 km zelfs al om half zeven! Ik besloot weer eens voor de 25km te gaan en was om 8 uur present op het startbureau. Daar trof ik Wim en Suze weer eens, tijdje geleden dat ik ze had gezien!

Het eerste stukje van de tocht ging door de weilanden. Het was somber weer, maar wel droog. Op de blaadjes en grassprietjes kon je de dauw nog zien liggen, zodat je met recht van "dauwtrappen" kon spreken op deze Hemelvaartsdag.

Ik passeer ook nog een leuk grillig boompje, dat steekt heel mooi af tegen de grijze lucht. Ik vraag me alleen af of het een dood boompje is, want het is wel een vreemd gezicht terwijl al de andere bomen en plantjes al helemaal in het groen staan.

Na korte tijd gaan we (natuurlijk, daarvoor heet het een strandloop) het strand op en loop ik te genieten van een heel breed strand, waar je heerlijk op het harde zand kunt lopen. Het is windstil en er zijn bijna geen golven.

Na een poosje komt zowaar even de zon door de wolken piepen en ik passeer een paar strandtenten. Het strand ligt overigens bezaaid met kwallen en ik verwonder me over de enorme duinafslag die je hier ziet. Als je het stille strand van nu bekijkt, kan je je niet indenken dat hier zulke hoge golven staan!

We maken een grote bocht naar rechts en moeten hierna aan de duinenkant gaan lopen omdat het strand door de regen één grote plas is geworden! Over een stukje "tussenduinen" heen heb je een leuk uitzicht op de grote installaties van de Maasvlakte.

Na het strand (ik ben ongeveer 12 kilometer onderweg) is er een rust in strandpaviljoen "De Duinrand". Hier neem ik een lekker bakkie koffie en maak een babbeltje met de inmiddels ook gearriveerde Wim en Suze. Suze, die helmaal niet van wandelen op het strand houdt, is blij dat dat stuk achter de rug is!

Hierna lopen we de hele boulevard langs "Het Wapen van Marion" af en nemen dan een klein stukje door Oostvoorne. Dan kom ik op bekend terrein: we gaan richting Tenellaplas naar de rust in "De Meidoorn", waar ik een paar weken geleden met de tocht vanuit Brielle ook heb gerust.

Ik maak onderweg een paar fotootjes van alles wat bloeit en groeit, jammer dat er toch een beetje wind staat, sommige foto's komen niet helemaal goed uit de verf. Gelukkig kan je er met die digitale fotografie een heleboel nemen, zodat er altijd wel een paar lukken!

Bij de Meidoorn aangekomen ga ik heerlijk op het terras zitten en bestel een koffie met een bosbessenvlaai erbij. Die is werkelijk overheerlijk, ik laat Wandelbeer ook een stukje proeven en voor ik het weet is de halve vlaai weg! Beren!!!

Ook na de rust blijft het een redelijk bekend parcours, ik kom eerst langs de Tenellaplas en dan via een lang fietspad naar het Waterbospad. De zon komt nu regelmatig door de wolken en dat levert prachtige plaatjes op van donkere luchten boven zonbeschenen bermranden. Vlak voor het eind kom ik nog langs een paar lama's die die rare wandelaar hooghartig bekijken. Ik vind alles best, als ie maar niet gaat spugen!

Terug in het startbureau verneem ik dat er ongeveer 180 deelnemers zij geweest, nou ik persoonlijk vind dat deze tocht er wel meer verdiend! Er is goed gepijld, er zijn goede rusten en het is een leuk parcours, al vind ik dat er wel meer gebruik mag worden gemaakt van onverharde duinpaadjes! Ik maak nog een praatje met Tini Minarzik en na nog een bakkie koffie vertrek ik weer tevreden naar huis. Leuke dag geweest!

Tot volgende keer en groetjes van Wandelbeer!

Vergeet mijn gastenboek niet!