De Zeemansloop in Scheveningen

Nieuw!
Klik hier voor een plaatje van de route in Google Earth!

Voor het eerst zou ik zaterdag 21 april de Zeemansloop in Scheveningen gaan lopen. Dat was ik altijd als eens van plan, maar doordat DST in Schiedam altijd in hetzelfde weekend zit, ging ik meestal daar naar toe voor de 45 km. Maar dit keer dus echt voor de Zeemansloop gekozen!

Ik zou samen met Elly gaan (voor haar is het een thuiswedstrijd natuurlijk) en er zouden er nog meer van het forum komen. Ik vertrok lekker bijtijds van huis en arriveerde rond half 8 in de Scheveningse haven. Het grijze marineschip "De Mercuur" was snel gevonden en ik werd keurig naar een parkeerplekje geloodst.

Elly arriveerde vlak achter me en samen hebben we ff een lekker bakkie gedaan. Het was overigens bere-koud zo vroeg in de ochtend (Wandelbeer mekkerde zelfs weer over die oorwarmers …), dus we besloten om maar niet al te lang op de anderen te wachten, maar er alvast vandoor te gaan.

Terwijl we op het punt stonden te vertrekken arriveerden Maarten, Nollie, Bill, Ton, en Peter en Helen. gelet op het tempo dat die allemaal kunnen lopen, besloten wij toch maar alvast te gaan starten.

Het eerste stuk lopen we door prachtig Scheveningen en Den Haag, veel door parken en heerlijk in het groen. We komen onder andere langs het Indiëmonument en Madurodam. En tja, Scheveningen is natuurlijk wel duingebied, dus af en toe een pittig klimmetje zit er wel in! Na het beklimmen van een enorme trap hebben we een mooi uitzicht over de stad Den Haag.

Overigens blijkt later dat m'n camera verkeerd staat ingesteld. Het duurde steeds zo enorm lang voordat ik af kon drukken, ik dacht zelfs eerst even dat het door de kou kwam, maar het bleek dat hij op handmatige sluitertijd stond. De eerste foto's zijn dus niet van zo'n denderende kwaliteit, de foto van het Indiëmonument heb ik van Erik van W4W "geleend".

De eerste rust zat in de kantine van de Road Runners, maar dat was al na 6,2 km. Ik ben dus alleen even naar het toilet geweest en daarna gingen we verder, op naar rust nr. 2 op 14,2 km.

We verlieten op dit stuk mijn geboortegrond en betraden die van Elly. Veel jeugdsentiment dus en voor Elly heel veel bekende plekjes. Het was erg gezellig lopen zo met z'n tweetjes en al keuvelend waren we opeens op 15 km! We dachten al dat we de rust voorbij waren gelopen, maar nee een paar honderd meter verder zagen we het bord van de stempelpost. Wel iets verder dan op de routebeschrijving stond!

We streken hier buiten op het terras neer en genoten van een heerlijk bakkie koffie. Elly kwam een oom tegen en ook de rest van de forummers kwam even later aanwandelen. Maarten had al een mooie blaar en die werd door Bill even vakkundig (en nogal hardhandig) behandeld.

Wij gingen inmiddels weer verder en nu volgde er een heel lang stuk langs de drukke Katwijkseweg. In totaal was dat wel zo'n 2,5 à 3 km, het bleek toch wel het minst mooie stuk in de route te zijn. Gelukkig gaan we hierna bij theehuis Panbos de bossen en de duinen weer in. Bij het theehuis ontmoeten we Erik en Ben van W4W, ik geloof dat het kluppie op de 40 nu compleet is!

Hierna volgt een werkelijk prachtig stukje op weg naar rust 3 in "de Duinen". Dwars door de bossen en het duingebied, met kraakheldere vennetjes, prachtig tegen de blauwe lucht afstekende dode takken en een mooie watertoren in de verte.

Als we in de duinen komen golft het pad daar eindeloos doorheen en in de verte ontwaren we een paar Schotse Hooglanders. Heel ver weg, maar op de inzoomstand kan ik er net een fotootje van maken.

Het kleine restaurantje "De Duinen"is al in de verte zichtbaar door de grote Nederlandse vlag die overal boven uitsteekt. Daar aangekomen ploffen we weer heerlijk buiten aan een tafeltje neer en laten ons de koffie goed smaken. Dit keer bieden we moedig weerstand aan het appelgebak, bij ons allebei moeten er eerder een paar kilootjes af dan dat ze erbij moeten komen!

De "grote" groep forummers haalt ons hier overigens in, zij gaan hier niet rusten, maar lopen gelijk door naar de volgende rust in Meijendel. Ook wij stappen weer op en als we weglopen bij het restaurantje neem ik van de andere kant een foto van de vlag die daar heel alleen in de duinen lijkt te staan.

Note: eenmaal thuis heb ik de foto bewerkt en hem een "oud" aanzien gegeven, wel heb ik de kleur van de vlag gehandhaafd.
Het is best een leuke foto geworden al zeg ik het zelf!

Op weg naar Meijendel krijgen we gezelschap van Erik en Ben en dat geeft wat afleiding op het ellenlange fiets/voetpad door de duinen. Dit heb ik inmiddels zó vaak gelopen dat ik het niet meer kan zíen!

Maar goed, ook aan dit fietspad komt een eind en dan arriveren we bij de boerderij Meijendel, waar de hele groep al heerlijk in het zonnetje zit. Bill werpt zich na blarenprikker ook op als masseur en Elly en ik gaan samen met ons drankje op de foto!

En dan komen de laatste loodjes, zo'n 8 km door de duinen en over de boulevard terug naar Scheveningen. vanuit de verte zie je op een gegeven moment Scheveningen al liggen. Mooi gezicht, die hoge gebouwen boven het duinlandschap.

Eerst volgt er echter nog een lang golvend duinpad richting watertoren, waar we allebei een ijsje op een stokje nemen. Op de boulevard aangekomen ontmoeten we de rest van de groep weer, die hebben een alternatieve route over het strand gevolgd. Wij hebben de zee alleen maar in de verte gezien.

Maar dat maken we op de boulevard weer goed natuurlijk, we komen langs het kurhaus en vlak langs Elly's huis en dan zijn we weer terug bij de haven. De terrasjes langs de haven zijn volgepakt met zonaanbiddende mensen en bij het schip aangekomen zingt daar een leuk zeemanskoor.

We melden ons af en dan blijkt dat er niet genoeg matroosjes (de herinnering voor de eerste maal deelnemen) zijn. Dat is wel jammer want het was wel een aparte herinnering. Als troost kan je een diploma krijgen, maar ik vind het wel een vreemde zaak dat er niet een deel van het inschrijfgeld wordt terugbetaald. Niet iedereen wil een diploma tenslotte!

Op de Mercuur drinken we met z'n allen nog wat en dan krijgen we een privé-rondleiding van Bill, die vroeger op dit schip heeft gevaren. Erg leuk, allemaal kleine vertrekken en smalle trapjes, een heuse bar, torpedoruimtes en bovenop de boot een brug, waar ik natuurlijk even op de grote stoel moet zitten …

Hierna ga ik nog met Elly mee, waarna we met z'n vieren (Elly's man Jan en zwager Wim) lekker een pizzaatje gaan eten. Het was weer een heel geslaagde dag, op die beloning na dan …

Kijk voor foto's en/of verhalen van de andere wandelaars: Elly, Bill, Erik, Ben.

Tot volgende keer en groetjes van Wandelbeer!

Vergeet mijn gastenboek niet!