Rondje Vlieland

Twee weekenden geen georganiseerde tocht lopen! Van zaterdag 17 juni tot zaterdag 24 juni was ik gewoontegetrouw een weekje op “De parel van het waddengebied” Vlieland. Maar natuurlijk is Vlieland de locatie bij uitstek om een lekkere wandeltocht te lopen, immers het eiland is autoluw, wat wil zeggen dat alleen eilanders een auto mogen rijden, gasten moeten hun auto in Harlingen achterlaten.

Er is wel een georganiseerde wandeltocht op Vlieland: het "Rondje Vlieland", tegelijkertijd met de "Geitenloop", maar deze tocht is pas op 30 juli. Maar geen nood, ik ben bekend op het eiland en met de kaart op schoot, stippel ik mijn eigen route wel uit.

Op Vlieland zijn drie door Staatsbosbeheer uitgezette wandelroutes, eentje van ongeveer 5,5 km vlak bij het enige dorp Oost Vlieland (West Vlieland is in de 18e eeuw door de golven verzwolgen), eentje halverwege het eiland bij Lange Paal en Nieuwe Kooi van ca. 4 km en eentje vlak bij de Vliehors in het Bomenland van ongeveer 3,5 km. Met deze drie routes heb je dus al 13 km te pakken.

De Postweg langs het wad van Oost Vlieland naar het Bomenland (waar restaurant Het Posthuis zit) is 7 km lang, dan kom je langs alle drie de wandelroutes en kan je dus steeds een “lusje” maken. Dat betekent dat je na 20 km bij het Posthuis bent. Prima afstand voor een uitgebreide rust!

De terugweg langs de Noordzeekant (je kan kiezen tussen het strand of het fietspad door de duinen) is ongeveer 8 km, waarna je aankomt bij Strandhotel Seeduyn. Dan heb je de “lange” kant van het eiland gehad en moet je nog de “korte” kant langs de Noordoosthoek (Noordestoek) lopen, Die schatte ik ook op zo'n 8 km, zodat ik in totaal aan 36 km. kwam. Dat leek me wel een aardig tochtje!

Zo gezegd, zo gedaan, na een heerlijk ontbijtje stond ik om 9 uur bepakt en gezakt klaar voor mijn "Rondje Vlie". Er stond een stevige wind, wat zeg ik, het was een complete zomerstorm en het eerste stukje tornde ik tegen de wind in over de waddendijk, foei, foei, dat was hard werken!

Aan het eind van de dijk kom je aan de voet van het Vuurboetsduin, het hoogste duin van Nederland en daarboven op staat de vuurtoren … en begint ook de eerste rondwandeling. Klimmen dus richting vuurtoren, hijg, hijg, puf puf. Eenmaal boven gekomen word je beloond met een prachtig uitzicht, aan de ene kant zie je het wad aan de andere kant de Noordzee.

 

   

 

  Hier staat de paal met het beginpunt van de rondwandeling, die ze de toepasselijke naam "Aanpoten" hebben gegeven.

 

En aanpoten is het, de afstand van 5,5 km mag dan niet zo lang zijn, pittig is het tochtje wel. De route gaat voornamelijk door de bossen rondom het dorp, met heerlijke bos-, houtsnipper- en zandpaadjes. Ik geniet!

 

   

 

Aan het eind van deze rondwandeling staat mijn stappenteller op 7, 2 km en ben ik dus amper het dorp uit. Ik loop een stukje over de Postweg en neem na verloop van tijd een fietspad dat schuin het binnenland inloopt. Uit ervaring weet ik dat ik dan precies bij het begin van rondwandeling 2 uitkom: "Zee, zand en wind" van ca. 4 km. Deze begint bij Natuurkampeerterrein Lange Paal, daar is mogelijkheid om even naar het toilet te gaan, komt prima uit, ik zit zo'n beetje op 10 km.

 

   

 

Deze 2e route is totaal anders dan de eerste, veel door de open duinen, dwars door het begrazingsgebied van de Schotse hooglanders en enkele stukjes bossen rondom de eendekooi "Nieuwe Kooi". Het is echt een heel mooi stukje en ik vind het jammer dat de Schotse Hooglanders schitteren door afwezigheid.

 

   

 

Het allerlaatste stukje van deze route sla ik over en ik loop gelijk door naar opnieuw de Postweg, die ik na pakwek 200 meter weer verlaat om een stukje pal langs het wad te doen. De glooiing wordt dit genoemd en je mag hier alleen lopen met laag water, bij hoog water rusten hier eidereenden.

 

   

 

Dit is weer even een heel heftig stukje! De wind is pal tegen en hier is geen enkele beschutting, op sommige plekken sta ik compleet stil! Ik begin me af te vragen of ik niet beter het alternatief voor deze glooiing, het pad achter de weilanden langs, had kunnen nemen. Maar om zoveel mogelijk verschillende landschappen mee te maken op zo'n dagje, hoort zo'n stukje langs de wadkant er wel bij natuurlijk. Want mooi is het, ondanks de wind en de grijze lucht!

Ter hoogte van Dodemansbol verlaat ik de glooiing en loop weer een stukje over de Postweg tot het drenkelingengraf. Toen de weg hier werd aangelegd, stuitte men tijdens het graafwerk op overblijfselen van mensen met besmettelijke ziekten, die daar vroeger waren begraven. Vroeger mochten die niet op het kerkhof worden begraven. Men heeft die overblijfselen verzameld en op deze plek herbegraven. Er staat een eenvoudig bordje met de tekst:

 

  Hier rust het stof uit vroeg're dagen
Verborgen in een houten kist
Wilt eerbied voor deez' rustplaats dragen,
Voor zulks plicht en mensch-lijk is
 

 

Ik sta hier altijd even stil en gek hè, het doet me in al zijn eenvoud méér dan het mooiste praalgraf!

Nu is het nog een klein stukje naar het Posthuis, waar de 3e wandelroute begint. Ik zit nu op zo'n 16 km en ik twijfel of ik eerst de route zal gaan lopen of eerst in het Posthuis een bakkie zal gaan doen. Ik heb toch wel erge trek in koffie en ik zoek op het terras een plekje uit de wind. Zoooo, heerlijk een bakkie met een fantastische aardbeienvlaai erbij, dat heb ik wel verdiend!

 

   

 

  Daarna begin ik aan rondwandeling 3: "Bomenland, Vogelland". Eigenlijk is dit mijn favoriet van de drie.

 

Heerlijk langs de rand van de bossen met prachtig uitzicht over de duinvalleien vanaf een soort "uitkijkduin". De zon laat zicht inmiddels regelmatig zien en het is zo gewoon een heerlijk stukje! Ook het laatste stukje door (alweer) dennen- en loofbossen is regelrecht genieten.

 

   

 

Na deze route kom je dus weer terug bij het Posthuis en ik maak nog even gebruik van het toilet en vul mijn waterflesjes weer even met fris water. En dan ga ik op de terugweg, met belofte van wind in de rug! Even nog het pad van 6 om dwars over het eiland door te steken, maar dat stelt hier niet zoveel voor, Vlieland is hier op z'n smalst, zo'n 500 meter breed. Pad van 6 dankt zijn naam trouwens aan het feit dat het op het strand uitkomt bij dam nr. 6, zo heb je ook een "Pad van 20" en een "Pad van 30".

Bij de Noordzeekant aangekomen kies ik ervoor om het eerste stuk over het strand te gaan, de vloed begint nèt op te komen, dus het eerste stuk kan je nog goed over het harde zand lopen. En het is héérlijk op het strand! Door de stormachtige wind in de rug wordt je compleet vooruit geblazen, het lijkt alsof het vanzelf gaat en ik geniet van het geluid van de wind en de branding en het gekrijs van de zeemeeuwen.

Voordat ik het weet ben ik aangekomen bij de duinovergang naar het Pad van 20, maar omdat het strand nog zo goed begaanbaar is, besluit ik nog een stukje over het strand te doen. En daar ga ik dus weer, veel mensen zijn er niet op dit gedeelte van het strand, alleen een eenzame visser die net als ik geniet van de kracht van de elementen.

 

   

 

Op een gegeven moment begint het toch moeilijker lopen te worden, de vloed bereikt het mulle zand en ik speur de duinenrij af naar een "beklimbaar stukje". Dat is gauw gevonden en ik klauter het duin over en heb aan de andere kant een leuk uitzicht over het eindeloos golvende fietspad door de duinen.

 

   

 

  Dat fietspad blijf ik volgen tot ik bij de vakantiehuisjes in de duinen uitkom, vanwaar het nog een kippeneindje is naar Strandhotel Seeduyn.

 

Mijn stappenteller geeft hier exact 30 km aan! Alsof ik het zo uitgekiend heb … Tijd voor weer een lekker bakkie koffie op het grote terras met uitzicht op het Noordzeestrand. Seeduyn is het enige hotel aan deze kant van het eiland.

Na de koffie vervolg ik de weg langs de huisjes in de duinen en duik op een gegeven moment weer het bos in, op naar de Klaas Douwes Vijver. Altijd leuk om hier even de eendjes te voeren, hoewel ik dit keer natuurlijk geen oud brood bij me heb.

 

   

 

Na de vijver loop ik dwars over camping Stortemelk en kom uit op een paadje dwars door een heideveldje. Als ik dit blijf volgen kom ik uit bij de duinovergang bij Noordestoek, waar ik een tijdje boven op het duin blijf lopen.

 

   

 

De hier broedende scholeksters worden echter behoorlijk nerveus van mijn nabijheid en dat vind ik ook weer zielig. Ik daal dus het duin af en neem weer een stukje strand.

 

   

 

  Vlak bij de jachthaven moet je het strand weer af, maar door de vloed is de strandopgang onder water verdwenen. Klimmen dus! Leuk hoor, het is vandaag wel een tocht van van alles wat!

 

Als ik langs de jachthaven loop komt toevallig net de helikopter van de SAR (Search and Rescue) aanvliegen, die primair is bedoeld voor het opsporen en redden van militairen die oefenen op de Vliehors. Hun secundaire taak is het vervoeren van personen van de Waddeneilanden naar ziekenhuizen op het vaste land. Naast de basis in Leeuwarden is er ook een basis op Vlieland.

 

   

 

Dan ga ik aan het allerlaatste stukje beginnen, een kaarsrecht fietspad langs de Waddenzee, weer pal tegen de wind in. Hard werken dus weer, maar wel heerlijk uitwaaien. Ik passeer de aanlegplaats van de boot en ben dan weer aan het begin van de Dorpsstraat met z'n gezellige oude geveltjes. Bij het eerste hotel links, Golfzang, ben ik vanmorgen mijn tocht begonnen. Een blik op de stappenteller leert dat ik een afstand van 37,2 km heb afgelegd.

 

   

 

En hoewel het geen officiële tocht is, laat ik toch mijn wandelboekje bij de VVV afstempelen en koop een mooie sticker met het wapen van Vlieland erop. Als afstand noteer ik 35 km, omdat stappentellers nou eenmaal niet 100% precies zijn, vind ik dit wel een eerlijke afronding. Ik ben ruim 8 uur onderweg geweest, korter dan 35 zal het beslist niet geweest zijn!  

 

Ik zit er hard over te denken om op 30 juli ook het officiële Rondje Vlieland te gaan lopen, de langste afstand is dan 50 km en dan ga je ook over de Vliehors, wat het natuurlijk nog wat spectaculairder maakt. Vandaag mocht ik niet de Vliehors op, die is alleen in het weekend toegankelijk.

  Bij restaurant de Stern plof ik uiteindelijk neer op het terras en geniet van een heerlijke saté-plate, het was een fantastische dag! Kan ik iedereen aanbevelen, zo'n rondje op een eiland! Voor meer informatie over Vlieland klik hier!

 

Voor meer foto's van Vlieland (2005), klik hier

 

Tot volgende keer en groetjes van Wandelbeer!

 

Vergeet mijn gastenboek niet!