Vierdaagse 2004

De 4daagsefeesten die de 4daagse omlijsten beginnen al op zaterdag, maar ik vertrek zondagochtend vroeg naar Nijmegen. De stad is nog stil als ik arriveer en ik ga een kijkje nemen op de Wedren, het start- en finishterrein. De starthokken zijn nog leeg, in de blarenpoli staan alleen nog lege banken en in de biertent is nog geen bier…. Dat zal morgen wel anders zijn! Om 12 uur gaat de kerk uit. Ieder jaar wordt op de zondag voor de 4daagse de "Vierdaagsemis" gehouden, een oecumenische dienst speciaal voor de 4daagse. Leuk aan deze kerkdienst is wel, dat de voorgangers zelf ook de 4daagse lopen (of ooit gelopen hebben), ze weten dus waar ze het over hebben!

Nog geen bier .....

De stad wordt wat drukker, feestgangers mengen zich met wandelaars en overal zie je groepjes (buitenlandse) militairen slenteren. Nijmegen ontwaakt! 's Avonds is traditiegetrouw het Gevelconcert. Op het Marktplein spelen de orkestjes vanuit de ramen van het oude stadhuis. Op de tonen van Oerend Hard dein ik gezellig met de massa mee. Later kom ik langs een kermisattractie, waarvan alleen de aanblik me al misselijk maakt. Met verwondering bezie ik de lange rijen wachtenden. Nee dank je, laat mij maar wandelen!

Op maandag is de aanmelding, zoals gezegd op de Wedren. De traditie wil dat men op de dag van aanmelding zijn medaille draagt, lekker pronken, zodat iedereen kan zien hoe vaak je "hem" al gelopen hebt. Ik speld dan ook medaille nummer 10 op (het Gouden Kruis, vroeger van echt goud, tegenwoordig alleen in naam), met een extra veiligheidsspeld tegen verliezen. De 4daagse kent een vrij ingewikkeld systeem van beloningen, een leek zal niet direct zien dat ik medaille nummer 10 draag, een kenner daarentegen ziet het wel.

	Het aanmelden gaat vlot en ik vraag om een kaartje voor de vlaggenparade, 's avonds in de Goffert. Dit is de officiële opening van de 4daagse, met parachutisten die in het stadion landen, het hijsen van de vlaggen van alle deelnemende landen, de 4daagse vlag en de Nederlandse vlag. Het Wilhelmus wordt gespeeld en het Vierdaagselied gezongen. Hoog kippenvelgehalte!

Op mijn logeeradres verblijft ook een mannelijke deelnemer, die moet om 04.00 uur starten. Hoe zachtjes hij ook doet, ik wordt er toch wakker van en hoor hem vertrekken. Ons adres is heel dicht bij de start en om vier uur hoor ik in de verte het gejuich van de 50 kilometerlopers: De 4daagse 2004 is gestart! Ik draai me nog even om, maar niet voor lang: om half zes sta ook ik in de rij voor de start. Een lange rij: om 6 uur start ik daadwerkelijk. We gan beginnen!

De eerste dag gaat door Lent, Bemmel, Elst, Valburg, Oosterhout en weer door Lent terug naar Nijmegen. De eerste uren gaan prima, maar rond half tien begint het te regenen en dat houdt niet meer op! Boeh, wat is alles nat! Rusten wordt ook lastig, binnen is alles vol en buiten is alles nat. Doorsjokken dus maar en rond 2 uur 's middags ben ik binnen. De 1e dag zit erop!

Wederom om 6 uur heb ik de eerste controleknip (de zogenaamde startknip) van de dag te pakken. Iedere dag krijg je een nieuwe controlekaart met daarin 8 hokjes voor de controleknipjes. Er zijn meestal drie controleposten en van te voren weet je nooit welke nummers geknipt worden. Ook worden verschillende tangen gebruikt met vierkante, ronde en driehoekige knipjes, dit alles om fraude te voorkomen.

Een voorbeeld van een controlekaart uit 2001

De tweede dag gaat door Alverna, Wychen, Beuningen en Weurt en geldt als de saaiste en zwaarste dag. Ik persoonlijk heb er geen problemen, mee, vooral de binnenkomst in Nijmegen vind ik de 2e dag supergezellig. Het is dan "Roze woensdag" en de laatste kilometers wandel je zelfs langs heuse travestietenshows. Vandaag was ik wat later binnen, in Wychen was het wel héél erg druk in al die smalle straatjes!

Net als de Tour de France gaat de 4daagse op een gegeven moment "de bergen in". Op de 3e dag zit namelijk de beruchte Zevenheuvelenweg in het parcours! Maar voor het zover is komen we door Malden, Mook, Plasmolen (hier staan m'n moeder en schoonzusje bij de camping langs het parcours, mijn broer loopt ook), Bredeweg en Groesbeek. De Zevenheuvelenweg is zoals altijd één groot feest, omzoomd door publiek dat zijn best doet om je de heuvels over te schrééuwen.

Halverwege ligt het Canadese oorlogskerkhof en ik ga even van het parcours af om een kijkje te nemen. Verwonderlijk, je bent hooguit 100 meter van de wandelaars vandaan en toch heerst hier een enorme rust en stilte.

Ik zoek een bankje op voor een rustpauze en zie verschillende pelotons militairen, stram in het gelid, de blaren voor even vergeten, eer brengen aan hun gevallen kameraden. Er worden kransen gelegd en iedere keer wordt de Last Post gespeeld. Indrukwekkend.

Nog even door Berg en Dal en een paar straten in Nijmegen en dan zit ook de 3e dag erop.

Het feest begint altijd al vroeg, op de 4e dag. Je moet ook wel heel erg beroerd lopen, wil je de op deze dag nog uitvallen! Maar goed, toch moeten die kilometertjes nog wel even gelopen worden! De route loopt over Overasselt, Linden, Beers, Cuyk, Mook en Malden naar Nijmegen. Vooral de passage door Linden is altijd erg leuk. Het dorp wordt altijd helemaal opgemaakt rondom een bepaald thema. Dit jaar was het thema "Vreemde vogels". Grappig vond ik vooral de lachspiegels die men langs de weg had gezet. Vreemdere vogels dan 4daagselopers zijn inderdaad moeilijk te vinden!

Bij Cuyk mogen we de pontonbrug over. Deze wordt ieder jaar opgebouwd door militairen, dit jaar voor de 61e keer dacht ik. De pontonbrug wiebelt een beetje en heeft ribbels in de lengte: leuk voor je kleine teentjes! Dan ben ik aan de overkant : nog 14 kilometer!

Drie kilometer naar Mook, vijf kilometer naar Malden en dan 6 kilometer lang: De Via Gladiola! Het is prachtig mooi weer, het publiek is net zo enthousiast als de lopers en terroristen hebben we niet gezien.

	Het slot van de 4daagse is zoals gewoonlijk magnifiek en als beloning ligt daar op de Wedren medaille nummer 11: Het gouden kruis met kroon.
Hoera, we hebben het weer gehaald!