Kaap Knivskjelodden

 

Klik hier voor vergroting van de kaart Iedereen die op de Noordkaap is geweest, weet dat daar links nog een andere kaap ligt. Die ligt daar als het ware te grijnzen en plagend te roepen: en toch lig ik lekker 2 graden noordelijker, ¨llah p¨h! Die kaap heet Knivskjelodden en uiteraard konden we dat niet op ons laten zitten. Daar moesten en zouden we naar toe! Vooral toen we hoorden dat je er een mooi diploma van kon krijgen.

Naar de Noordkaap loopt sinds jaren een mooie asfaltweg en je kan met de auto tot 100 meter voor het einde komen. Zo niet naar het Knivskjelodden, daar kan je alleen lopend komen. Ongeveer 10 kilometer door het eenzaamste, leegste en toch ook mooiste landschap dat je kunt bedenken. De route wordt aangegeven met grote steenhopen van ongeveer 1,5 meter hoogte. En dat zijn ook gelijk de hoogste punten in het landschap. Op het Noordkaapeiland (Mager°ya) groeit namelijk niets, alleen maar wat hei, die hooguit tot je enkels komt. Geen bomen dus om onder te schuilen, een plasje tegen te doen, of om de schaduw op te zoeken. Op het VVV had men ons aangeraden om een kompas mee te nemen, omdat er op het eiland vaak een verraderlijke mist hangt en tja, in de mist zie je ook hele grote steenhopen niet! Toen we echter op 's morgens wakker werden, loeide er een complete storm over het eiland. En erboven hing een loodgrijze lucht. Bang voor mist waren we met deze wind niet, maar wel namen we dikke handschoenen mee, de temperatuur was maar 5║!

Het lopen ging lekker, hoewel de grond was bezaaid met stenen (soms zelfs spierwitte, het leek wel sneeuw!) en het op de laagste stukken in het glooiende landschap behoorlijk drassig was. Spierwitte stenen

Na verloop van tijd zagen we na een lekker klimmetje opeens in de verte de Noordelijke IJszee liggen en dat betekende een schitterend schouwspel. Die woeste vlakte om je heen, een zonnetje dat door een hele dikke wolkenlaag probeert te komen en dat doodstille water op de achtergrond, het is net of je op een andere planeet bent. Ik heb geprobeerd om het te fotograferen, maar het effect is op de foto lang zo mooi niet als in het echt!

Noordelijke IJszee met steenhoop op de voorgrond De steenhopen waren duidelijk zichtbaar en glooiden in totaliteit gezien iets naar beneden. Dat wisten we, immers, de Noordkaap ligt op 300 meter hoogte en Knivskjelodden ligt op zeeniveau. Het ging best lekker dus, een stormachtige wind in de rug en een dalend parkoers. We genoten!
En oeps, daar is opeens na ongeveer 2 uur, een hele steile afdaling, dit is geen wandelen meer, dit is weer ouderwets Noors klauteren, leuk! De afdaling naar Knivskjelodden

Met behulp van handen, voeten en bibs komen we beneden en kruisen een bergbeek over een vlondertje, buiten de steenhopen het eerste teken van menselijk ingrijpen in het parkoers dat we tegen komen. Ook mensen hebben we trouwens niet gezien, we zitten buiten het seizoen en blijkbaar vinden zelfs Noren dit weer te slecht.

Het uitzicht op het Noordkaapplateau Maar daar is ie dan, Kaap Knivskjelodden en de Noordelijke IJszee. We lopen de Kaap op en staan aan het water. In de verte zien we de Noordkaap liggen, een immense massa rots en we begrijpen nu waar de foto's voor al die ansichtkaarten gemaakt zijn. Hier dus! Uiteraard maken wij ook een foto en genieten van het idee nu Ŕcht op het allernoordelijkste puntje te staan!

Inmiddels is het gaan regenen, dus even een lekkere rustpauze inlassen is er niet bij, temeer daar ook de storm nog steeds woest in het rond blaast. Voordeel van een storm hier boven een storm in Nederland, is dat hier geen bomen om kunnen waaien! En nu moeten we terug, 10 kilometer tegen de wind en de regen in, alsmaar klimmend, want als je vanaf deze kant naar die steenhopen kijkt, liggen ze allemaal boven op een berg!

Even vragen we ons af waar we in 's hemelsnaam aan begonnen zijn, zeker tijdens die enorm steile klim in het begin. Maar daarna gaat het weer beter en bij het tegenkomen van een kudde rendieren, die niet bang zijn en ons met interesse bekijken, krijgen we de smaak weer te pakken. Uiteindelijk bereiken we de parkeerplaats weer en kunnen we onze natte kloffie verwisselen voor de droge kleren die we veiligheidshalve altijd in de auto hebben liggen. Het is een schitterende, maar door de weersomstandigheden wel een zware tocht geweest en de volgende dag halen we bij het VVV ons welverdiende diloma! Het diploma

 

Vergeet mijn gastenboek niet!