De Noordkaap

Maar wij niet hoor, wij durven er best voor uit te komen dat het ons toch wel wat deed, om daar op dat uiterste puntje van de wereld te staan en in het niets naar het Noorden te staren, wetend dat daar alleen nog maar de Noordpool ligt …

Toen wij voor de eerste keer naar de Noordkaap gingen, lag de tunnel er nog niet, zodat we van een romantisch boottochtje konden genieten. We zullen wel ouderwets zijn, maar wij vonden die boot stukken leuker dan de tunnel! Eigenlijk hadden we nog liever in de begintijd van het toerisme willen zitten, toen was het nog ècht spannend!

Overigens zijn we later nog eens gaan kijken naar de aanlegplaats van de boot in Kåfjord, volgens goed Noors gebruik laten ze alles gewoon wegroesten. Het ziet er eenzaam en verlaten uit, met de gebouwtjes zou je gewoon medelijden krijgen en op de parkeerplaats herinneren vage strepen aan een grootser verleden…

Eenmaal op het eiland Magerøya voert een rit van ongeveer 30 kilometer naar de Noordkaap. De weg is prachtig en voert door de mooiste kale landschappen die je je in kan denken. Regelmatig zie je langs de weg (en soms OP de weg) kuddes rendieren in allerkei kleuren, zelfs witte!

Je komt langs de afslagen naar de dorpjes Kamøyvær, Gjesvær en Skarsvåg en het beginpunt van de wandeling naar Knivskjelodden. Allemaal prachtige wegen en plekjes, die we later uitgebreid hebben bezocht, maar nu gaan we rechtdoor …

Klik op de kaart voor een groter formaat

Er zitten een paar pittige klimmetjes in de weg, soms staar je over een zielig vangrailtje heen gigantisch in de diepte. De lichtval hier is schitterend, zeker als het half zonnig, half bewolkt is. We weten nu waarom er zo waarderend over "Het licht van het Noorden wordt gesproken" En dan opeens zie je in verte de bol die het gebouw op de Noordkaap aangeeft. We naderen …

We parkeren de auto en treden dan in het voetspoor van de Italiaanse priester Francesco Negri, die in 1664 als eerste de Noordkaap bezocht. In zijn dagboek schreef hij:

Hier ben ik, op de Noordkaap, het uiterste puntje van Finnmark, ik kan net zo goed zeggen, van de aardbol, want er is geen plaats verder in het noorden bewoond door mensen.

De Noordkaap is pas een toeristische trekpleister geworden na het bezoek van koning Oscar II in 1873. Oscar moest, net als alle bezoekers in die tijd, de kaap per boot naderen en een klim maken van 307 meter. De allereerste souvenirs die hier werden verkocht (in een winkel aan de kade, waar de boten aanlegden) waren dan ook wandelstokken. Eenmaal boven aangekomen konden de dapperen hun dorst lessen met Noordkaapwater (dat helemaal niet van de Noordkaap kwam, want daar was geen bron!).

Hoewel je hier natuurlijk niet verkeerd kan lopen, staat er voor de zekerheid toch een wegwijzer naar het alleruiterste puntje. De wind giert om ons heen en we zijn blij met onze dikke truien en jassen! Het is september, dus we zullen geen middernachtszon zien, maar de zon schijnt in ieder geval wel!

We lopen tot het hek en staren dan inderdaad in het niets! De Barentszzee ziet er koud en donkerblauw uit. Er zijn geen golven, terwijl je die eigenlijk met die wind wel zou verwachten. Zeker te diep hier, we zien alleen een langzame deining.

Ooit zijn hier 7 kinderen uit alle werelddelen (Brazilië, Italië, Japan, Rusland, Tanzania, Thailand en de Verenigde Staten) een week lang samen geweest. Op basis van tekeningen die de kinderen maakten is hier een monument neergezet, bestaande uit 7 reliëfs, die vriendschap, samenwerking, hoop en vreugde symboliseren. Voorwaar een mooie plaats voor zo'n monument!

En dan staat daar natuurlijk de globe! Een monsterlijk groot geval, waar iedereen natuurlijk mee op de foto wil! Wat ons opviel, is dat hij de ene keer volgeplakt was met stickers uit alle delen van de wereld en de andere keer was hij helemaal schoon!


Mèt stickers		Zonder stickers

En natuurlijk bezoeken we ook het Noordkaappaviljoen .. . en natuurlijk kopen we Noordkaapkaarten met Noordkaapzegeltjes en Noordkaapstempeltjes … en natuurlijk kopen we Noordkaapsouveniertjes … en natuurlijk kopen we een Noordkaapdiploma als bewijs dat we er echt geweest zijn … Wij zijn ook maar mensen hoor!

We kijken de film op het panoramische beeldscherm, best een goeie film trouwens en bezoeken "de grot". Deze bereik je door een lange gang met aan weerszijden taferelen uit de geschiedenis van de Noordkaap. Aan het eind is een restaurant, met daaraan een balkon in de Noordkaaprots. Hier kijk je dus vanuit de rots naar het noorden, leuk, want hier heb je dus niks anders voor je dan een balkonhekje!

En dan zit ons bezoek aan de Noordkaap erop, er loopt hiervandaan maar één weg, en die gaat naar het zuiden.